Ιστορίες

Κάθε φορά που παίρνει αγκαλιά το μωράκι της τρέμει από φόβο και αγωνία

Είναι μια κοπέλα αξιαγάπητη, πάντα γεμάτη ειλικρίνεια και καλή θέληση. Τον τελευταίο καιρό πέρασε πολλά και κάθε φορά που παίρνει αγκαλιά το νεογέννητο μωράκι της, τρέμει από την αγωνία και τον φόβο…

Η Ραφαέλα Κίρκες από το Αυγόρου αναφέρει στο ant1.com.cy:

«Όταν έμεινα έγκυος για πρώτη φορά, ένιωσα τόση ευφορία μέσα μου και μια απίστευτη χαρά προσμονής λες και την περίμενα χρόνια. Όταν μάλιστα έμαθα ότι κυοφορούσα τρίδυμα, τρελάθηκα από χαρά. Ήμουνα και εγώ τρίδυμη αλλά δυστυχώς, πέθανε το ένα μου αδελφάκι πριν ακόμα γεννηθεί.

Το όνειρο δυστυχώς είχε μετατραπεί σε εφιάλτη…

Μετά από δυο μήνες και μέσα σε λίγες μέρες, έχασα και τα 3 μωράκια. Πέθαναν πριν καν γεννηθούν… Μάτωσε η ψυχή μου…

Όλοι μου έλεγαν είσαι νέα θα κάνεις άλλα παιδάκια μα αυτό δεν με παρηγορούσε μέχρι τη στιγμή που έμεινα ξανά έγκυος. Όλα πήγαιναν μια χαρά με την εγκυμοσύνη μου και αυτό με γέμιζε αισιοδοξία και χαρά.

Ήμουνα 6 μηνών έγκυος όταν έγινε ο γάμος μου, ήτανε στις 30 Σεπτεμβρίου του 2020. Ήμουνα πολύ χαρούμενη, νόμιζα ότι αφού όλα πήγαιναν καλά μέχρι εκείνη τη στιγμή, θα πήγαιναν και μέχρι το τέλος. Δυστυχώς όμως…

Είχα πρόωρο τοκετό…

Γέννησα στις 16/11/2020 ένα πανέμορφο αγοράκι. Δεν πέρασαν όμως 5 λεπτά από την γέννηση του και έπαθε σπασμούς. Είχε νεογνικούς σπασμούς και είχε διασωληνωθεί και μεταφερθεί στην Μονάδα Εντατικής Νοσηλείας Νεογνών του Μακάρειου Νοσοκομείου.

Νοσηλευόταν για ενάμιση μήνα και τον έβλεπα μισή ώρα την ημέρα. Δυστυχώς συνέχισε να παρουσιάζει σπασμούς που δεν ελεγχόντουσαν με την αντιεπιληπτική θεραπεία. Όταν έγινε η Μαγνητική Τομογραφία μάθαμε τι συνέβαινε στο αγοράκι μας.

Πάθαμε το μεγαλύτερο σοκ της ζωής μας…

Διαγνώστηκε με Ημιμεγαλεγκεφαλία, μια σπάνια νευρολογική διαταραχή, στην οποία το ένα μισό του εγκεφάλου (η αριστερή του πλευρά) είναι παθολογικά μεγαλύτερη σε σχέση με την άλλη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην γίνονται σωστά οι λειτουργίες του εγκεφάλου. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλος χωρίζεται σε δεξί και αριστερό ημισφαίριο που επικοινωνούν, στην περίπτωση του γιου μου, δεν επικοινωνούν.

Θέλαμε και μια δεύτερη γνώμη και γι αυτό πήγαμε στην Γερμανία

Εκεί, στο νοσοκομείο του Βερολίνου, μας εξήγησαν ότι οι επιληπτικές κρίσεις δεν ελέγχονται εύκολα φαρμακευτικά σε αυτούς τους ασθενείς ή προκαλούνται πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες από τα αντιεπιληπτικά, καθώς επίσης έχει διαπιστωθεί η αρνητική επίδραση που έχουν οι μη ελεγχόμενες κρίσεις στην νοητική εξέλιξη του παιδιού και μας πρότειναν τη χειρουργική αντιμετώπιση. Αυτό και έγινε! Το μωράκι μας χειρουργήθηκε και νοσηλεύτηκε εκεί για 2 μήνες.

Η ζωή μας σήμερα…

Ευτυχώς από τότε που χειρουργήθηκε δεν έπαθε ξανά σπασμούς και μάλιστα άρχισε να κουνάει το αριστερό του ποδαράκι αλλά και τα δακτυλάκια του. Νομίζω ότι με βλέπει και με ακούει. Μα δεν ξέρω αν πρέπει να χαρώ…

Οι γιατροί μας είπαν ότι δεν ξέρουν πως θα εξελιχθεί γιατί είναι τόσο σπάνιο αυτό. Πρέπει να τον εξετάσει ακουολόγος, οφθαλμίατρος και πρέπει άμεσα να αρχίσουμε φυσικοθεραπεία. Αργότερα θα χρειαστεί λογοθεραπεία και εργοθεραπεία. Μετά από 4 μήνες, πρέπει να πάμε ξανά

Γερμανία. Οι γιατροί εκεί μας είπαν ότι μπορεί να χρειαστεί να εγχειριστεί ξανά. Μου είπαν τι συμπτώματα προκαλεί ο υδροκέφαλος, φοβούνται πολύ και γι αυτό.

Έχω αγχωθεί πάρα πολύ, φοβάμαι πολύ…

Δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να συμβεί στο μωράκι μου. Αυτή η αβεβαιότητα μου σκοτώνει τη ψυχή, λες και είμαι σε ένα μεγάλο καζάνι και σιγοκαίω.

Στριφογυρίζουν όλα μέσα στο κεφάλι μου: Η υγεία του μωρού μου πως θα εξελιχθεί; Θα μεγαλώνει φυσιολογικά; Θα ακούει καλά; Θα βλέπει καλά; Θα μιλάει καλά; Είναι και το οικονομικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε, θα μπορέσω ποτέ να αφήσω το μωράκι μου για να εργαστώ και εγώ; Εργάζεται μόνο ο σύζυγός μου και τα χρήματα δεν φτάνουν ούτε για τα απαραίτητα, δίνουμε μόνο για το ενοίκιο 400 ευρώ (γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Αυγόρου, το χωριό της μαμάς μου αλλά τώρα ζούμε στο Παραλίμνι, εκεί νοικιάζουμε).

Νευριάζω με το παραμικρό και ξεσπώ συχνά με θυμό και κλάματα. Ξέρω ότι ο θυμός έχει μόνο αρνητικές συνέπειες και προσπαθώ να διαχειριστώ όλο αυτό αλλά μου είναι πραγματικά πολύ δύσκολο…

Μακάρι Θεέ μου να γίνει εντελώς καλά το μωράκι μου αλλά και όλα τα μωράκια του κόσμου, κανένα να μην πονάει, κανένα να μην υποφέρει. Να έχουν όλα πάντα μια ζεστή αγκαλιά και ποτέ μα ποτέ να μην αρρωσταίνουν».

Comments
To Top