Κόσμος

Ο ιδεολόγος επαναστάτης που αποκάλεσαν «Αφρικανό Τσε»

Ο Τομά Σανκαρά, η χώρα των τίμιων ανθρώπων και η άνιση μάχη με το χρέος και το ΔΝΤ

Παρά το γεγονός ότι έζησε και έδρασε σχετικά πρόσφατα, στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, το έκανε σε μια χώρα που περνά μάλλον αδιάφορη στην αναπτυγμένη Δύση.

Άνω Βόλτα την έλεγαν οι γάλλοι αποικιοκράτες και εκείνος τη μετονόμασε σε Μπουργκίνα Φάσο, Χώρα των Τίμιων Ανθρώπων στη γλώσσα του.

Γιατί αυτό ήθελε να την κάνει, μια χώρα με τίμιους και περήφανους πολίτες, μακριά από τη διαφθορά του Δυτικού και τα παιχνίδια των ολιγαρχών.

Τι κι αν απέκτησε την ανεξαρτησία της το 1960; Όπως και οι άλλες πρώην αποικίες των Ευρωπαίων στην Αφρική, παρέμενε υποχείριο των Γάλλων, ένα υποδουλωμένο έθνος που του άρπαζαν τον πλούτο και το άφηναν να σπαράσσεται από τη φτώχεια και την ανέχεια.

Έτσι βρήκε τη χώρα του το 1983 ο νεαρός επαναστάτης, σμπαράλια από τη γαλλική πλεονεξία και τη διαφθορά των ντόπιων συνεργατών τους. Ως η φτωχότερη ίσως χώρα του κόσμου, είχε το χαμηλότερο προσδόκιμο ζωής και ένα χρέος στο ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα που δεν ήταν φυσικό να αποπληρωθεί από μια εθνική οικονομία πρακτικά ανύπαρκτη.

Αυτή ήταν η μοίρα της πρώην αποικίας που είχαν προδιαγράψει οι μεγάλοι και δυνατοί, δεν υπολόγισαν όμως αυτόν τον φλογερό 34αρη αξιωματικό που υποσχέθηκε στον λαό δύο πράγματα: 2 γεύματα την ημέρα και 5 λίτρα πόσιμο νερό για κάθε οικογένεια.

Πράγματα σπουδαία για ένα έθνος μερικών εκατομμυρίων που δεν είχε ούτε φαΐ ούτε νερό.

Μόνο που η διακυβέρνησή του ενόχλησε και ενόχλησε πολύ και πολλούς. Και θα τον «έτρωγαν» φυσικά, λες και αυτή είναι η μοίρα όσων σηκώνουν ανάστημα στο διεθνές κεφάλαιο. Λίγοι ισχυροί ήθελαν εξάλλου έναν ρομαντικό αφρικανό ηγέτη που άλλαζε χρόνο τον χρόνο τη μοίρα ενός ταλαιπωρημένου λαού. Και έλεγε πως δεν θα πληρώσει τις δόσεις στους ξένους θεσμούς!

Μια βδομάδα πάντως πριν τη δολοφονία του πρόλαβε να δηλώσει πως «ενώ οι επαναστάτες μπορούν να δολοφονηθούν ως άτομα, ιδέες δεν μπορείς να σκοτώσεις»…

Ο Καμπαορέ έγινε πρόεδρος της χώρας και πρώτη και καλύτερη τον αναγνώρισε η Γαλλία. Και μετά το ΔΝΤ, που είδε το εθνικό χρέος της Μπουργκίνα Φάσο να αποπληρώνεται με υποδειγματική συνέπεια στις 3 σχεδόν δεκαετίες που κυβέρνησε ο Καμπαορέ. Το πρώτο μέτρο του οποίου ήταν η σύναψη ενός ακόμα μεγαλύτερου δανείου από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα.

Τρεις δεκαετίες όπου πήρε πίσω όλα τα μέτρα ανακούφισης του λαού, κλείνοντας τα σχολεία, τις δομές υγείας και σύσσωμο το κοινωνικό κράτος του Σανκαρά. Η κρατικοποίηση έγινε ιδιωτικοποίηση για να ξεπληρωθεί το χρέος και να τακτοποιηθούν οι χάρες. Όλοι θυμήθηκαν τον Πατρίς Λουμούμπα του Κονγκό, αυτού του χαρισματικού ηγέτη που έπεσε νεκρός από το χέρι του λευκού αποικιοκράτη.

Η Μπουργκίνα Φάσο άλλαξε ξανά πρόσωπο και από χώρα των τίμιων ανθρώπων έγινε και πάλι χώρα των εξαθλιωμένων ανθρώπων…

Comments
To Top